Medio november zit Jan Roelof Remmelts uit het Drentse Oosteinde al volop in de kerstsfeer. De tenor van het Meppeler mannenkoor grijpt de rustige tijd op het melkveebedrijf aan om zich het kerstreportoire eigen te maken. Al jarenlang bezoekt hij trouw de koorrepetities. Een avond even geen landbouw.

Melkveehouder Jan Roelof Remmelts (55) steekt graag zijn handen uit de mouwen. Niet alleen op zijn eigen bedrijf, maar ook in de dorpsgemeenschap. Oosteinde telt circa 750 inwoners en is een levendig dorp waar de inwoners actief aan meewerken. De school telt bijna honderd leerlingen, vertelt Remmelts trots. “Wie de kar trekt, maakt niets uit. Je moet er als gemeenschap voor zorgen dat de geest wakker blijft.’’

Zelf is hij al jarenlang voorzitter van de ouderraad van de school en in die functie raakte hij ook betrokken bij de aanleg van een nieuwe speelplek. Hij is nu voorzitter van de stichting ‘Oenze Speulplekke’, zat namens het schoolbestuur in de werkgroep die een dorpsvisie heeft opgesteld en rolde daarna in de werkgroep ‘bedrijvigheid en horeca’ die zich bezighoudt met de uitbreiding van het dorpshuis.

De levendige dorpsgemeenschap is in zijn ogen mede te danken aan de bedrijvigheid in het dorp en het buitengebied. “Veel leegstaande boerderijen zijn benut door kleine bedrijfjes. Door deze bedrijvigheid houd je de gemeenschap levendig en de school in stand.’’ 

Ruilverkaveling

Veel boerderijen in de lintbebouwing kwamen beschikbaar, omdat de boeren in de ruilverkaveling werden verplaatst naar het buitengebied. Het bedrijf van Jan Roelof en Elly Remmelts is daar een voorbeeld van. De veehouder stapte als 19-jarige bij zijn vader in het bedrijf en nam later het bedrijf over. In 1975 bouwden ze een ligboxenstal en kon er land bij worden gehuurd. De verkaveling was niet optimaal. “Dertig hectare op 6 verschillende plekken en door de lintbebouwing waren er percelen bij van 2,5 kilometer lang en 50 meter breed.”

De familie maakte in 1994 dan ook graag gebruik van de mogelijkheid tot verplaatsing. Aan de Hesselterweg melken ze nu met 75 melkkoeien een quotum van 650.000 liter vol. “We hebben de mooiste plaats gekregen in de ruilverkaveling’’, zegt de veehouder. “Een blok van 40 hectare inclusief 10 hectare in erfpacht in één blok.” Groeiambities hebben ze niet. ,,Wij zorgen ervoor dat het bedrijf goed in onderhoud blijft. Onze investeringen gaan vooral in de stal en het onderhoud zitten. Ik wil me ook niet ergeren aan achterstallig onderhoud en houd de boel graag netjes.’’

Of er een opvolger is,  is nog niet duidelijk. De oudste zoon werkt bij een loonbedrijf en springt bij als dat nodig is. Ook de andere gezinsleden helpen mee, vooral op de avond dat pa naar de koorrepetitie moet. Want half acht is vroeg voor een melkveehouder. “Het is wel eens hard lopen om op tijd te komen. Voorheen zat ik ook nog in een dubbelkwartet en oefende ik twee avonden per week, maar met de groei van het bedrijf  was dat niet meer vol te houden. Hard lopen houdt een keer op.’’

Tussen de koeien

De gang naar de koorrepetitie hoort bij het bedrijf. Als twintigjarige werd hij meegenomen naar een repetitie door de aannemer die de nieuwe stal voor hen bouwde en sindsdien is hij lid. Eerst van het mannenkoor van Ruinerwold en sinds enkele jaren van het Meppeler mannenkoor. ,,Ik heb altijd al lol aan zingen gehad. Als klein jongetje zat ik al knus tussen de koeien liedjes te zingen’’, vertelt hij.

Toen hij bij het Ruinerwolder mannenkoor stopte, dacht hij wel zonder te kunnen. Maar het bloed kriebelde toch teveel en als tenor kon hij terecht bij het Meppeler mannenkoor. ,,Ik kon toch niet zonder de zang’’, geeft hij toe.

Niet dat het allemaal vanzelf gaat. Remmelts moet er hard voor werken om het hoge niveau van het Meppeler mannenkoor aan te kunnen. Hij toont twee mappen vol partituren van kerstliederen die hij zich eigen moet maken. “Als het even kan zit ik iedere donderdagmiddag achter de computer. Met een speciaal computerprogramma kan ik mijn eigen stem instuderen en zo goed voorbereid de repetitie in. Ik kan geen noot lezen en moet het vooral hebben van goed luisteren. Daarom is het ook belangrijk om de repetities bij te wonen, want daar krijg je instructies van de dirigent en kun je horen of je eigen klank in te passen is in de drie andere stemmen. Zingen doe je niet met je mond, maar met je oren.’’

Jan Roelof Remmelts is zeker niet de enige die plezier beleeft aan zingen in een koor. Het Koninklijk Nederlands Zangersverbond KNZV vertegenwoordigt 254 algemene mannenkoren met in totaal meer dan 12.000 zangers. De vergrijzing slaat echter toe en daarom is de KNZV een grote ledenwerfactie begonnen met als hoogtepunt het laatste weekend van januari, waarin belangstellenden een proefrepetitie kunnen bijwonen.

Relativeren

Voor Remmelts is het wel duidelijk: “Zingen ontspant. Je bent met 45 man bezig met één doel: de zang zo mooi mogelijk brengen. Je vergeet je sores en leert relativeren. En je blijft niet voordurend in je eigen vakgebied zitten. Ik ben de enige boer van het koor en vind dat prima. Je spreekt zoveel mensen en maakt zoveel contacten en iedereen heeft zijn eigen bagage. Een kooravond levert daarom veel meer op dan alleen maar zingen. En dat geldt ook voor de activiteiten in het dorp. Er is meer dan alleen je eigen bedrijf.’’

Ida Hylkema